Samen met je baby in één bed slapen (deel 1)

IMG_0962Samen met je baby in één bed slapen, ook wel co-sleeping genoemd. Het is een veelbesproken onderwerp onder moeders (en vaders). Mijn dochter Senna heeft 6 maanden lang naast me geslapen. Ik heb er geen moment spijt van gehad, maar als ik heel eerlijk ben heb ik de vraag van het consultatiebureau “slaapt ze ’s nachts goed?” meestal beantwoord met “ja, ze slaapt echt heerlijk in haar eigen bedje”.

Blijkbaar rust er toch nog een taboe op en ik draag er graag aan bij om dat beetje bij beetje te doorbreken. Vanaf het moment dat Senna werd geboren merkten we al dat ze geen beste slaper was. Overdag ging het prima, maar ’s nachts was het een regelrechte ramp. Alleen naast, maar het liefst op mama of papa sliep ze goed. Het blijven proberen om haar in haar eigen bedje te leggen zoals het “hoort” werkte niet en gaf alleen maar stress. De kraamhulp kwam met de (zeer goede!) tip om het aankleedkussen tussen onze hoofdkussens te leggen. Senna kon daar nog niet vanaf rollen en wij hoefden ook niet bang te zijn om op haar te rollen. Dit maakte onze nachten vast wat draaglijker! Dit deed het ook tijdelijk, maar Senna had huidhonger en wilde toch het liefst tegen één van ons aanliggen. Ik merkte al heel snel dat de kinderarts en het consultatiebureau hier fel op tegen waren. Het was gevaarlijk, je kon op je baby rollen, je baby kon stikken onder de dekens en gaan zo maar door. Ik ben het er mee eens dat een normaal bed voor volwassenen niet gemaakt is voor co-sleeping. Daarom deel ik binnenkort tips hoe je zo veilig mogelijk samen kunt slapen!

Al snel sprak ik er niet meer over dat ik samen met Senna sliep. We gingen samen naar bed, ik voedde haar in slaap (en dat gebeurde meestal nog zo’n 2 keer per nacht) en we werden uitgerust weer samen wakker. Ik werd met de dag fitter en ook Senna werd er heel blij van! Weg strijd om het “slapen zoals het hoort” en weg stress! Want zeg nou zelf als je je baby 9 maanden hebt gedragen is het toch een beetje apart om je kleintje daarna gelijk in een eigen bedje te leggen? Ik snap heel goed dat het in het overgrote deel van de wereld normaal is om samen te slapen en vraag me dan ook regelmatig af waarom het in een aantal Westerse landen zo gewoon is om het niet te doen!?

Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik tijdens mijn zwangerschap me had voorgenomen om Senna direct in haar eigen bedje te laten slapen, want ook ik geloofde er niet in dat het veilig was. Toen ik moeder werd en er achterkwam dat de enige manier om zelf ook wat uren slaap te pakken, samen slapen was, kwam ik er op terug en ervaarde ik pas hoe goed het kan zijn.

Ieder kindje is anders. De één slaapt direct goed in zijn/haar eigen bedje en de ander heeft de behoefte om lekker dicht tegen papa en mama aan te liggen. Het advies is vaak: “je weet zelf wat het beste voor je kindje is, volg je gevoel”. Ik hoop daarmee ook dat wanneer mama’s eerlijk zeggen dat ze samen met hun baby of peuter in bed slapen, ze niet scheef aan worden gekeken. Senna sliep vanaf 6 maanden trouwens heel goed in haar eigen bedje op haar eigen kamer. Het moment was ineens daar, ik voelde dat ze er klaar voor was en alles ging vanzelf. Het is tijdelijk, als ze 18 jaar zijn slapen ze echt niet meer bij je in bed ;-)