Wat als je baby reflux heeft?

Reflux (het terugstromen van de maaginhoud in de slokdarm) komt relatief vaak voor bij pasgeboren baby’s. Dat komt meestal doordat de sluitspier tussen de slokdarm en de maag bij baby’s soms nog niet helemaal ontwikkeld is. Als de sluitspier zich verder ontwikkelt verdwijnen de klachten. Veel baby’s merken er weinig van, maar er zijn er ook die alleen maar huilen van de pijn, niet slapen, slecht eten en zelfs niet eens kunnen liggen. Ouders hebben vaak een lange en vermoeiende weg te gaan voordat de diagnose reflux bij hun baby wordt vastgesteld. Vergeet de roze wolk, een mooie kraamweek en een rustig zwangerschapsverlof. Hoe is het om een baby met reflux te hebben en hoe ga je hier mee om? Sylvia, moeder van Stan (1,5 jaar) die de 1e maanden van zijn leven reflux had en nu een super vrolijke dreumes is, vertelt hoe zij deze tijd heeft ervaren.
 IMG_20150828_123911

Een baby met reflux is niet makkelijk en het duurt vaak lang voordat het erkent wordt dat er iets met je baby aan de hand is. Hoe kwam je erachter dat Stan reflux had en wat voor klachten had hij? 

In mijn kraamweek merkte wij nog vrij weinig van de reflux, wel merkte we dat Stan veel huilde, met name als we hem even in zijn bedje wilde leggen. Helemaal logisch volgens de kraamzorg; hij kwam net uit een warme buik en wilde graag huidcontact en inderdaad Stan stopte met huilen als wij hem tegen ons aan hielden en met hem rondwandelde of in bed zaten.

Na een ruime week begon Stan verschrikt te kijken wanneer hij slikte, met name wanneer hij net gedronken had. Hij maakte daarbij vreemde gorgelende geluiden en begon dan hartverscheurend te huilen. Op naar de huisarts… Deze stuurde mij naar huis met ‘ik zie niks bijzonders aan uw kindje, u bent jong en voor het eerst moeder, dus kijk het nog even aan’. Na nog een week met een ontroostbare baby opnieuw naar de huisarts, en zoals bij de 2e keer kon ik naar huis met ‘ja mevrouw baby’s huilen nou eenmaal’.  Ik was zelf al online naar informatie gaan zoeken en bij de beschrijving van verborgen reflux ging er bij mij een belletje rinkelen. Dus weer naar de huisarts: ‘Tja.. zou kunnen.. Maar wat wilt u dat ik er mee doe?’. Stan kreeg medicijnen voorgeschreven, maar toen ik deze had gegeven begon hij met zijn ogen te draaien en reageerde suf, vervolgens niet meer gegeven en wéér terug naar de huisarts.

Ik was zo verdrietig omdat ik radeloos was en begon gelijk al met huilen op het moment dat ik de spreekkamer bij de huisarts in liep: ‘ik zie dat u gestrest bent en dat heeft ook geen goede invloed op uw kindje’. Er werd mij aangeraden eens te gaan praten met een instantie voor moeders met huilbaby’s.

In de tussentijd huilde Stan van ongeveer s’ ochtends 8.00 tot s’ avonds 22.00!  ’s Nachts sliep hij gelukkig goed (bij mij of mijn vriend op de borst zittend in bed met een berg kussens in de rug). Weken gingen voorbij en ondertussen vroeg ik om informatie bij het consultatiebureau, en heb zelfs een keer ’s nachts de Nutricia hulplijn gebeld omdat ik zeer aan het twijfelen werd gebracht door alle lief bedoelde adviezen van mensen ‘die ook wel iemand kende met een kindje die zo veel huilde en het vast lag aan onvoldoende voeding’. Volgens de Nutricia hulplijn was borstvoeding toch echt de beste voeding maar zij raadde mij johannesbroodpitmeel aan. Stan weigerde pertinent een fles, dus afkolven ging niet, dan maar met een lepeltje de johannesbroodpitmeel in zijn mondje doen en daarna de borst. Wat een gedoe, maar ik had er alles voor over om een tevreden en blije baby te krijgen.

Buikkrampen.. Misschien was dat het! Op naar de Osteopaat! na een aantal behandelingen bleek dit ook niet te helpen. Mijn vriend stond ook machteloos, hielp mij met alles wat hij kon. Toen ik weer naar de huisarts ging en weer het antwoord ‘Tja.. wat wil je dat ik doe’, besloot ik na een gesprek gehad te hebben met Danielle (zij had op dat moment ook een baby met reflux ) mij door te verwijzen naar het ziekenhuis. Gelukkig konden wij al snel terecht bij de kinderarts en keek zij Stan grondig na. Eindelijk had ik het gevoel dat er echt naar mij geluisterd werd.  Zij gaf mij ook duidelijk aan mij niks te moeten aantrekken van alle lief bedoelde adviezen en alleen haar advies te moeten opvolgen.

Ze zag al snel dat Stan verborgen reflux had en dat zijn slokdarmpje zo geïrriteerd was dat ze medicatie voorschreef. Ik was bang om dit te geven omdat Stan zo heftig reageerde op de vorige medicijnen maar ze stelde mij gerust door te beginnen met een hele lage dosis. En een wonder gebeurde, Stan huilde veel minder en na nog 2x ophogen van de medicatie veranderde Stan van een huilbaby naar een blije baby! Wat was ik blij! Eindelijk kon ik met hem de straat op! Lekker wandelen en showen met het mooiste kind van de wereld want geloof mij, niemand wordt blij van een schreeuwende baby in de supermarkt, want ook daar komen de bezorgde moeders en vooral oma’s boven je wagen hangen met goed bedoeld advies ‘hij heeft honger dat hoor je zo, geef dat kind eens wat te eten!’ en dat vind je als moeder zijnde, vol met hormonen, slaaptekort en die vreselijke machteloosheid verschrikkelijk!

Dat je baby pijn heeft is als moeder verschrikkelijk om te zien. Hoe ervaarde jij dit als moeder en wat had het als invloed op je gezin? 

Je hoort mensen wel vaker zeggen, je kind pijn zien hebben is het ergste wat er is en wat zou je het graag overnemen! Precies dat gevoel had ik. Verschrikkelijk, je staat er bij en kijkt er naar!

En dan vooral het feit dat ik niet begrepen werd en als een overspannen vers moedertje werd neergezet heeft mij veel verdriet gedaan, want ik zag dat mijn zoontje pijn had maar kon er niks tegen doen. Mijn vriend en ik reageerden soms ook wel eens geïrriteerd naar elkaar van ‘doe wat!’ maar ook hij wist er natuurlijk geen raad mee.

Vanaf wanneer had je het gevoel dat het echt beter ging met Stan?

Het ging beter na het starten met de medicatie en ook nadat Stan zelf kon gaan zitten en wat mocht gaan eten, hiermee trainde hij volgens de arts zijn klepje en dit leek bij Stan ook echt zo, hierna konden wij ook al snel afbouwen/stoppen met de medicatie.

Merk je nu nog iets aan Stan? 

Absoluut niet! Hij is de meest vrolijke en ondeugendste dreumes die er is! Van zijn klachten is helemaal niks meer te merken.

Heb je nog tips voor andere moeders die vermoeden dat hun baby misschien reflux heeft? 

Het is zo’n cliché maar luister naar je eigen gevoel en laat je doorverwijzen naar een specialist als je huisarts je er niet mee kan helpen! Echt hoor, doen!

6 thoughts on “Wat als je baby reflux heeft?

  1. Hoi Sylvia,
    Mag ik vragen in welk ziekenhuis je bent geweest?
    Onze zoon Siem is 11 weken en wij zijn inmiddels kapot:( hebben van de kinderarts ranitidine gekregen maar heb niet het idee dat dat helpt. Ook paar dagen nexium gehad maar het huilen werd daar alleen maar harder van (meer huilen kan bijna niet want doet hij al veel) zweet loopt soms van z’n voorhoofd:( andere medicatie had de kinderarts niet maar wij mochten Siem wel voor paar nachtjes in het ziekenhuis laten slapen zodat wij konden uitrusten!?! Denk je dat ik lekker slaap als ik weet dat ze hem daar niet rechtop kunnen houden;)

  2. Beste mama van Stan,

    Op welke leeftijd? Welke maand werd het beter bij Stan?

    Na de medicatie sliep hij toen door in zijn eigen bed? Ging hij toen ook goed vast eten?

    Heb je andere maatregelen getroffen: bedje hoofdeind omhoog?
    Luchtbevochtiger op de kamer?
    Inbakeren?

    Welk medicijn heeft Stan gekregen via de kinderarts.

    Onze zoon Luc is 9 maanden, heeft met 5 maanden (toen kwamen we eindelijk bij de kinderarts) nexium gekregen. Zijn we nu mee gestopt en leek 2 maanden heel goed te gaan. Luc weigert vast eten, slaapt altijd maar maximaal 4 uur aan 1 stuk en boert weer veel terug. Ik word er helemaal radeloos van.

    Heb je nog tips voor me?

    Groeten
    Marloes Brans

    1. Hoi Marloes

      Dat Stan echt helemaal klachtvrij was,was rond de 6 maanden zo.. Toen hij vast voedsel ging eten.maar merkte nog wel dat toen hij begon te kruipen hij last kreeg,door de druk op zn maagje spuugde toen wel eens een mondje terug maar dit was dan eenmalig en deed geen zeer..
      We hadden inderdaad zijn bed en ook aankleedkussen schuin want ook even verschonen was drama!

      Ook hebben we hem ingebakerd (puckababy) en een luchtbevochtiger heb ik niet gedaan omdat ik van mening ben dat je daar alleen maar bacteriën mee kweekt.. maar dat is persoonlijk.

      Stan kreeg als eerste Ranitidine en daarna Omeprazol wat super bij hem hielp.
      En hij sliep daarna inderdaad snel door (wel heb ik hem tot 11 maanden om 22.30 wakker gemaakt om te voeden totdat ik merkte dat hij steeds minder gulzig werd en toen ben ik daarmee gestopt) anders werd hij rond 2.00 nog een x wakker..nu slaapt hij van 19.00 tot 7.00

      Maar wat ik je graag wil meegeven ieder kind is anders dus wat bij hem helpt kan bij Luc misschien weer niet helpen..
      Ga terug naar je kinderarts in het ziekenhuis en laat hun bepalen wat goed is voor jou kindje..Misschien heeft hij toch nog baat bij de nexium.
      Succes!! En onthoud het komt goed!!

    2. Hi Marloes,

      Wat vervelend dat je zoontje nog zo’n last heeft en de klachten weer terug zijn gekomen!

      Mijn dochtertje Senna (deze maand 2 jaar geworden) heeft vanaf haar geboorte last van verborgen reflux gehad. Een paar weken na de geboorte kregen we in de gaten dat er iets niet goed was. We zagen aan haar dat ze huilde van de pijn, raar gaapte, zich verslikte, in paniek raakte als de voeding omhoog kwam en zodra we haar probeerden neer te leggen was het helemaal raak! Ook kon ze niet tegen veel prikkels, dus we bleven voornamelijk thuis en droegen haar alleen maar in de draagdoek/zak. Aan het begin denk je toch al snel dat het huilen erbij hoort en dat het normaal is dat een baby’tje constant bij je wil liggen en niet in zijn/haar eigen bedje. Omdat Senna 5 weken te vroeg geboren was, waren we al onder controle van de kinderarts en werden dus ook heel snel geholpen. Ze heeft tot ze 1 jaar was Zantac (maagzuurremmer) gekregen en zijn vanaf een maand of 11 gaan afbouwen.

      Zantac haalde de scherpe randjes er vanaf en we merkten echt verschil! Ze werd steeds vrolijker en ontspannen! Senna sliep vanaf 6 maanden overdag in haar eigen bedje (tot die tijd kon ze niet liggen, zelfs niet als we haar bedje omhoog hadden gezet en droegen we haar altijd, ’s nachts sliep ze op onze borst of dicht tegen mij aan, wat niet altijd fijn was voor m’n eigen nachtrust, maar ik sliep in elk geval wat). Vanaf een maand of 10 sliep ze ook ’s nachts in haar eigen bed. Ze was ruim 1 jaar voordat ze pas echt goed door begon te slapen. Daarvoor werd ze elke 2 tot 3 uur wakker, soms wel 6 keer per nacht. Weet overigens niet of dat helemaal aan de reflux heeft gelegen of dat ze gewoon niet zo’n beste slaper was. Nu slaapt ze super goed!

      We zijn overigens ook naar Osteopaat geweest (3 behandelingen), die de spanning van haar maagje/slokdarm heeft afgehaald. Dat werkte ook erg goed, maar iedereen heeft hier andere ervaringen mee.

      Bedje omhoog, inbakeren, hielp bij Senna allemaal niet. Dragen in een draagdoek/zak was het enige wat hielp in combinatie met de medicatie. Ook het moeite hebben met vast voedsel, waar Luc ook last van heeft, herken ik bij Senna. Ze wilde heel lang geen brood eten bijvoorbeeld, maar ook stukjes zachte aardappel, groente, fruit at ze niet. Haar slokdarm was nog te gevoelig en ze was daar nog niet aan toe. Onze kinderarts vertelde dat dit heel normaal was en refluxbaby’s pas later leren wennen aan vast voedsel dan normale baby’s. Ik heb haar eten heel lang gepureerd (en veel potjes gegeven). Weet niet meer zo goed tot welke leeftijd, maar zeker tot ze ruim 1,5 jaar was.

      Senna is nu overigens echt een zonnetje en er is niets meer te merken van haar reflux! Ze is totaal niet kleinzerig. Soms valt of stoot ze zich ontzettend hard, maar ze huilt zelden. Heb wel eens het idee dat het komt omdat ze al zoveel pijn door de reflux heeft gehad en daardoor veel meer kan hebben.

      Volg je gevoel (heel cliché, maar het is wel zo). Jij weet wat het beste is voor Luc en waar hij behoefte aan heeft. Eet hij nog niet goed of slaapt hij nog niet door terwijl de meeste kinderen dat wel doen? So be it, bij Luc komt dat ook wel goed. Hij heeft alleen wat meer tijd nodig en dat is helemaal niet raar.

      Ik hoop dat je wat aan onze tips en verhalen hebt! Het is pittig en doorbijten. Zoals Sylvia al zei het komt goed!

      Neem gerust contact met me op als je nog meer vragen hebt! Je kunt me mailen via danielle@mamasandmore.nl

      Liefs,

      Danielle van Mama’s & More

  3. Hopelijk heb je nu wel een andere huisarts!!!! Dat je niet eerder van huisarts geswitcht bent….

    Wat fijn dat het nu beter gaat met de dreumes!

    1. Op zo’n moment is alles nieuw (zo ook de huisarts voor mij ivm verhuizing) en werd ik zo geleefd dat ik daar niet bij stil stond.. Ik wilde alleen maar Hulp.

      Gelukkig is het inderdaad goedgekomen en is hij om op te vreten!

Comments are closed.