Zweedse vs. Nederlandse mama’s – het verschil zit ‘m in de basis

image1-3
Deze week las ik het artikel “Opgejaagd? De Zweedse vrouw kan het wel allemaal tegelijk“. Toen ik de titel las wist ik gelijk waar het over zou gaan. Wij Nederlandse vrouwen gaan massaal parttime werken (of stoppen met werken) zodra er kinderen worden geboren en daarnaast is er uit recent onderzoek ook nog eens gebleken dat we ons regelmatig opgejaagd voelen in het dagelijks leven. In Zweden zijn vrouwen prima in staat om zowel hun fulltime baan als de zorg voor de kinderen en het huishouden te combineren. Hoe komt dat?

De verschillen
Jennifer Pettersson (zelf Zweedse en woonachtig in Nederland) legt de verschillen tussen Zweden en Nederland uit wanneer we het hebben over zwangerschapsverlof en educatie. Zo heb je in Zweden 480 dagen betaald ouderschapsverlof die je kunt inzetten tot je kind 12 jaar is. Wij hebben in Nederland een combinatie van 16 weken zwangerschapsverlof en (in de meeste gevallen, tenzij je een lieve werkgever hebt) onbetaald ouderschapsverlof.

Dat ik na 16 weken weer aan het werk moest, zorgde ervoor dat ik zowel fysiek als mentaal totaal niet klaar was om te gaan werken, laat staan fulltime werken! Daarom koos ik voor een dag per week ouderschapsverlof. Borstvoeding geven werd steeds lastiger, want ook mijn productie ging door het kolven op het werk enorm omlaag. Daarnaast had mijn dochter het op een crèche absoluut niet overleefd als baby van nog nog geen 4 maanden oud, dus ik was blij dat we de opvang konden oplossen met opa’s, oma’s en een kleinschalige gastouder. Voor haar was het misschien nog wel zwaarder dat ik zo snel aan het werk ging dan voor mij. Ik kreeg er een overprikkelde baby voor terug, die graag nog aan de borst dronk wat niet meer kon omdat mama moest werken. Nu zul je misschien denken: “waarom stopte je dan niet met werken of nam je geen onbetaald ouderschapsverlof op?” Helaas was dat toen geen optie… Nadat m’n dochter een jaar was, was ik helemaal klaar voor het werkend moederschap! Dus ik snap heel goed dat de Zweedse overheid zowel papa als mama de tijd geeft. Je krijgt er in veel gevallen een gelukkigere ouder en productievere medewerker voor terug. Alleen fulltime werken? Dat zie ik niet zitten. Voor mijn gevoel besteed ik dan meer tijd aan m’n werk, dan aan mijn kind en daar vind ik mijn werk niet belangrijk genoeg voor.

En dan gaat je kind naar de basisschool
Vervolgens heeft Jennifer het in haar artikel over de verantwoordelijkheid die van ouders verwacht wordt te nemen op school. Ook van andere ouders met schoolgaande kinderen, hoor ik dat de basisschool behoorlijk leunt op de inzet van de ouders. Als ze al moeite hebben om geschikte leerkrachten te vinden, die vaak niet eens de kans krijgen om de aandacht aan kinderen te geven zoals ze dat graag zouden willen, kun je dat de school bijna niet kwalijk nemen. De overheid wel.

De basisschooltijd moet voor mij nog komen, maar de zullen er vast niet blij mee zijn dat ik alleen af en toe op woensdagochtend beschikbaar ben voor een klusje en daar voel ik me later vast schuldig over. Gelukkig duurt dat nog 1,5 jaar…

Neem je verantwoordelijkheid
Ik snap heel goed dat ouders verantwoordelijkheid moeten nemen voor de opvoeding van hun kinderen. Daarom heb ik er ook niet voor gekozen om fulltime te werken en geloof ik er heilig in dat parttime het nieuwe fulltime is, want waarom zou je geen carrière kunnen maken als je parttime werkt? Toch ben ik er ook van overtuigd dat als zowel vaders als moeders meer tijd met hun baby kunnen doorbrengen aan het prille begin, net zoals in Zweden, ze de basis kunnen leggen voor een goede opvoeding en carrière.

Wil je het hele artikel van Jennifer Pettersson lezen? Klik dan hier. Ik ben benieuwd wat jij hiervan vindt! Deel je mening met ons via Facebook of of door hieronder een reactie achter te laten.

Bron: NRC.nl en Sociaal Cultureel Planbureau