Het speentje! Hoe komen we er vanaf?

IMG_1922Vanochtend in de stad zag ik tot mijn grote opluchting genoeg kinderen rond de 2/3 jaar die lekker op een speentje aan het sabbelen waren. Tot mijn grote opluchting? Yes, het speentje houdt ons namelijk nogal bezig.

Al een tijdje vinden wij dat onze dochter oud genoeg is (bijna 2,5) om zonder speentje door het leven te gaan. Want zeg nou zelf, een jengelend kind van 3 of 4 jaar oud met een speentje half uit zijn of haar mond hangend ziet er niet zo charmant meer uit. En we weten allemaal dat het niet goed is voor de ontwikkeling van de mond en spraak. Maar als het jengelen eenmaal aanbreekt, is het speentje een geweldige uitkomst! Ook tijdens het slapen, TV kijken of wanneer er traantjes over de wangetje biggelen grijpen we al snel naar het speentje.

Toch willen we van dat speentje af. Troosten, in slaap vallen en rustig krijgen moet toch ook lukken zonder die speen zou je denken. En zo begonnen we met de regel: “je mag alleen je speentje in als je gaat slapen”. Alleen als ze in bed ligt dus. Makkelijker gezegd dan gedaan, tot nu toe heeft het nog niet gewerkt, en zwichten we toch wanneer we de zoveelste woedeaanval krijgen. Van andere moeders krijg ik te horen: “gewoon volhouden, met een paar dagen is het over” of “cold turkey afkicken, alle speentjes in de prullenbak en je hebt geen keus”. Ik snap het heel goed. Maar als een speen voor mijn dochter net zo’n gewoonte of bijna een verslaving is als een kop koffie in de ochtend, het dagelijks checken van social media of het eten van chocola (dat laatste in mijn geval), dan vind ik cold turkey afkicken behoorlijk hard voor een 2-jarige! Dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen.

Dus zoeken we rustig verder naar dé manier die ons gaat helpen om van het speentje af te komen. Tot die tijd ben ik blij dat ik net zoals vanochtend niet de enige moeder ben met peuter èn speen! ;-)